Bardzo rzadko pojawiają się oferty pracy dotyczące tych zawodów. Problemem jest brak koordynacji między potrzebami rynku pracy a kierunkami studiów. Studia przygotowujące do zawodów technicznych wymagają większych nakładów, potrzebne są dobrze wyposażone pracownie i laboratoria. Na to mogą sobie pozwolić państwowe uczelnie. Natomiast prywatne szkoły wyższe rozwijają kierunki niewymagające dużych nakładów finansowych, gdzie wystarczy krzesło dla studenta, a dla wykładowcy – tablica i kreda. Tak powstaje rzesza sfrustrowanych młodych ludzi z dyplomami, które niczego w życiu nie ułatwiają. Pracodawcy nie są nimi zainteresowani. Poza tym absolwentom uczelni na przeszkodzie do kariery zawodowej stoi niskie przygotowanie praktyczne. Staże i praktyki studenckie nie są powszechne, jest o nie równie trudno co o znalezienie pełnoetatowej pracy. Pozostaje tylko rezygnacja z ambicji praca w zawodach nisko płatnych i niewymagających specjalnego przygotowania.